Wie A zegt hoeft geen B te doen

Op een gure herfstavond wordt er aangebeld. Mijn avondspreekuur is begonnen. Chantal komt mijn spreekkamer binnen.”

Ze heeft in het vorige gesprek verteld dat ze pijn heeft bij het vrijen. Beter gezegd: dat ze pijn heeft bij penetratie in haar vagina van een vinger of penis. Ik heb haar toen informatie gegeven over vulvodynie. Ook heb ik haar uitgelegd dat het belangrijk is dat ze nu en in de toekomst nooit meer pijn tijdens penetratie ervaart. En we hebben besproken dat ze op zoek kan gaan naar seksuele prikkels en omstandigheden die ze wél fijn vindt.

 

Tot op heden had ze óf seks met pijn óf vermeed ze alle vormen van seks met een man. Chantal vertelde me de vorige keer dat ze moeilijk over seks kan praten en tijdens het vrijen haar wensen en grenzen niet aangeeft. Daardoor weet haar sekspartner niet wat ze fijn vindt. Sterker nog, vaak faket ze dat ze de seks wél lekker vindt. Hierdoor krijgt ze niet wat ze plezierig vindt, ervaart ze steeds meer pijn en gaat ze langzaam maar zeker een afkeer van seks ontwikkelen. De verwachting dat seks de volgende keer fijn voor haar zal zijn is er namelijk niet.

Wat mij betreft moet er op het gebied van seks weinig, maar communicatie, verbaal en/of non-verbaal, moet wel, zodat de ervaring voor beiden plezierig is. Daar is Chantal het mee eens, maar ze vindt dat wel lastig, omdat ze naar haar idee geen ‘normale seks’ kan hebben. Chantal zegt: “Ik vind het niet passend om tijdens een one-nightstand meteen te zeggen ‘Ik kan geen seks met je hebben want ik heb vulvodynie, loop bij een seksuoloog, mijn bekkenbodemspieren span ik teveel aan, de ingang van mijn vagina is erg gevoelig en ik word moeilijk opgewonden’. Dat begrijp je toch wel.” Natuurlijk begrijp ik dat; het is niet de juiste manier om erover te praten, zeker niet als je iemand net kent.

“Ik vind ook niet dat je kan flirten, zoenen, voelen en dan afkappen”, zegt Chantal vervolgens. We praten samen door over het principe ‘wie A zegt, moet B zeggen’ en Chantal geeft toe dat het eigenlijk onzin is. “Inderdaad zou er op elk moment alleen dát mogen gebeuren wat we alle twee willen. Een verschil in seksuele wensen is misschien jammer, maar wel heel normaal.”

Ik laat Chantal een artikel lezen waarin allerlei seksuele activiteiten staan beschreven. We komen tot de conclusie dat Chantal alles kan doen zonder pijn, maar alleen niets in haar vagina verdraagt. Er staan veel dingen in die Chantal heel leuk vindt, zoals (tong)zoenen, masturberen, erotische massage, samen douchen, sexting, mooie lingerie dragen en stimulatie van haar borsten en clitoris. Een man aftrekken vindt ze ook meestal fijn om te doen.

 

We brainstormen samen en dan zegt Chantal: “Voortaan zeg ik aan het begin al: Ik vind het leuk om met je te vrijen maar ik wil de eerste keren niet dat je ín mijn vagina komt. Normaal gesproken ben ik niet op mijn mondje gevallen, dus ik zou dat op seksgebied ook moeten kunnen. Als we elkaar langer kennen, kan ik stukje bij beetje uitleggen wat er aan de hand is. En wie weet is dat niet eens meer nodig omdat we dan al verder zijn in de behandeling. Haha. Nu de festivalperiode voorbij is ga ik maar weer met Tinder beginnen. Daar kan ik mooi oefenen om mijn wensen en grenzen aan te geven.”

We maken en een nieuwe afspraak en daarna stapt Chantal met een grote lach op haar gezicht de kamer uit. Ik ben reuze benieuwd naar haar ervaringen van de aankomende periode.

 

Deze casus is niet op individuele patiënten gebaseerd. Het is een casus op basis van de jarenlange ervaring van Astrid Kremers met soortgelijke cliënten in haar seksuologiepraktijk www.sexuoloog.nl.


Astrid Kremers is geregistreerd Seksuoloog NVVS en eigenaar van Seksuologie Praktijk Astrid Kremers (www.sexuoloog.nl). Ze is auteur van het boek ‘Aandacht voor seks’, ze geeft onderwijs en is actief in de media.

Patiënten kunnen alleen of samen met hun partner bij haar terecht. Ze werkt oplossingsgericht naar een persoonlijk afgestemde vorm van seksualiteit die voor haar cliënt plezierig is. Ze maakt hierbij gebruik van de cognitieve gedragstherapie en EMDR en werkt indien wenselijk samen met medisch specialisten.