At the Chapel

vol magazine at the chapel

Op een uurtje rijden van Bristol, in zuidelijke richting, vind je Bruton. Een typisch Engels dorpje, verstopt tussen de glooiende weilanden, waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan.

Velen noemen Bruton een bijzonder oord. En als er één plek die dat verklaart, dan is het wel At the Chapel, een kapel uit de 17eeeuw die door een stel uit Londen werd omgebouwd tot een prachtig dorpscentrum, dat niet alleen door de lokale bevolking, maar ook door toeristen van heinde en verre wordt bezocht. At the Chapel is een magische plek: hotel, restaurant, bakkerij, wijnwinkel en kunstgalerie in één.

In 2000 liepen Catherine Butler en Ahmed Sidki door Bruton, toen ze ineens een telefoontje van een goede vriend kregen. Ze waren al verscheidene keren in het dorp geweest, een fijn toevluchtsoord voor wanneer Londen even te veel werd. “Wij zijn beiden echte stadsmensen die af en toe heel graag de rust opzoeken, maar hadden absoluut niet de intentie om te verhuizen. Totdat een vriend van ons vertelde dat er een fantastisch pand te koop stond. We gingen kijken, deden een bod en kochten het. Stomverbaasd reden we even later terug naar Londen.”

vol magazine at the chapel

 

vol magazine at the chapel

 

De oude kapel stond op dat moment al veertig jaar leeg. De laatste dienst was de uitvaart van de orgelmeester geweest. Het gebouw was dan ook niet meer in opperbeste staat. De renovatie duurde maar liefst tien jaar. Veel van de oorspronkelijke details zijn bewaard of hersteld. Wie in het restaurant naar boven kijkt ziet de originele galerij, waar tegenwoordig kunst van lokale artiesten wordt tentoongesteld. Aan het uiteinde van de ruimte vind je de authentieke, 6-meter hoge, gewelfde ramen. Ook in de acht slaapkamers zijn nog veel oude kenmerken te vinden. Daarnaast wordt duidelijk dat Ahmed en Catherine hun eigen stempel op het gebouw hebben gedrukt. Een minimalistische, witte, haast Scandinavische inrichting kenmerkt At the Chapel. “We wilden het eenvoudige karakter van dit gebouw benadrukken en hebben daarbij vooral lokale materialen gebruikt. Het resultaat: twee verschillende stijlen die harmonieus samengaan.
Wie door Bruton loopt zal At the Chapel overigens niet zomaar opvallen.

Het is vooral de grote stroom in- en uitlopende gasten die de nieuwsgierigheid wekt. Eenmaal binnen komt een warme sfeer je tegemoet, wordt duidelijk hoeveel werk er is verzet en wat de functie van At the Chapel is in de kleine gemeenschap. In Bruton wonen nog geen 3000 mensen. De verhuizing was dan ook een enorme verandering voor de twee eigenaars, die hun hele leven lang in Londen woonden. Maar echt wennen hoefden ze niet. “Het ging ons verrassend gemakkelijk af”, vertelt Catherine. “Voordat we hier woonden, konden we niet wachten om een weekend naar Bruton te gaan. Haast om terug te keren naar Londen hadden we nooit.” Waarom ze dan nooit eerder hadden overwogen te verhuizen? “We hebben het er weleens over gehad. De mensen hier zijn fantastisch en ik zei altijd: ‘Zou het niet leuk zijn als dat mijn klanten waren in Londen?’ Maar ik vond het jammer dat er in Bruton geen fijne plek was waar je lekker brood, een fatsoenlijk kopje koffie of een goede fles wijn kon krijgen. Een plek die altijd open was. Ik dacht, als we hier naartoe verhuizen, dan hebben we die dingen nodig.”

 

vol magazine at the chapel

 

vol magazine at the chapel

 

vol magazine at the chapel

 

Met de koop van At the Chapel was dat probleem gelijk opgelost. Het restaurant is iedere avond geopend en de bakkerij iedere ochtend. Het menu richt zich op simpele, lokale en seizoensproducten. Alles in de bakkerij wordt dagelijks vers bereid door bakker Tom Hithmough, die al vanaf het begin bij het project is betrokken. De koffie komt van MOZZO uit Southampton en het stel serveert voornamelijk biodynamische en natuurlijke wijnen. “We werken het liefste met kleine producenten die goed voor land en dier zijn.”

 

Het feit dat At the Chapel er niet alleen is voor de hotelgasten maakt het tot een unieke plek. De voormalige kerk is er voor iedereen en de lokale bevolking maakt daar graag gebruik van. “Locals komen vaak even binnen voor een kopje koffie of om even gedag te zeggen”, vertelt Catherine. Ook trekt At the Chapel veel kunstenaars, filmproducenten, muzikanten en fotografen. Dat is niet zo gek, want het gebouw is werkelijk een plaatje. Toekomstplannen hebben de eigenaren niet echt.  Ze zijn vooral blij dat na bijna tien jaar renoveren de plek van hun dromen eindelijk af is. “Ik hoop dat we hier nog heel lang mogen blijven”, aldus de eigenaars.

 

vol magazine at the chapel


Tekst en fotografie Ingrid Hofstra